Η bulería: ο ρυθμός του γλεντιού του φλαμένκο

Τι είναι μια bulería

Η bulería είναι ένας γρήγορος ρυθμός του φλαμένκο, και η Wikipedia την αποκαλεί το εμβληματικό palo του φλαμένκο. Λίγα palos είναι τόσο δημοφιλή ή τόσο δραματικά. Προήλθε από την κοινότητα των Calé Ρομά της Χερέθ τον 19ο αιώνα, αρχικά ως ένα ζωηρό, εύθυμο φινάλε για τις soleares και τα συναφή palos, και σήμερα συχνά κλείνει ολόκληρη μια φλαμένκο συνάντηση, με έντονο χορό και κρουστά πατήματα. Επειδή ξεκίνησε ως ένα αισιόδοξο τέλος, όταν ακούς μια bulería συχνά σηματοδοτεί ότι η βραδιά γυρίζει από το σοβαρό στο γιορτινό.

Μετρώντας δώδεκα

Η bulería κινείται σε κύκλο δώδεκα χτύπων. Σήμερα παίζεται συνήθως με έμφαση στο τρίτο, έκτο, όγδοο, δέκατο και δωδέκατο χτύπο, και ο κύκλος ξεκινά από τον δωδέκατο χτύπο, οπότε η έμφαση έρχεται πρώτη. Τα palmas παίζονται σε ομάδες των έξι, γεγονός που δημιουργεί αντιρρυθμούς μέσα στα δώδεκα, και οι χορευτές συνήθως μετρούν σε έξι αντί για δώδεκα. Ακουστό με άλλον τρόπο, είναι ένα μέτρο έξι-όγδοο ακολουθούμενο από ένα μέτρο τρία-τέσσερα.

Γιατί ακούγεται σαν πάρτι

Η ταχύτητα και η ελευθερία κάνουν τη διαφορά. Η Wikipedia περιγράφει τη bulería ως τη μορφή που επιτρέπει τον περισσότερο αυτοσχεδιασμό, με τον ρυθμό να είναι το κέντρο των πάντων. Οι ερμηνευτές χρειάζονται ταχύτητα, ευκινησία και σταθερό έλεγχο, ενώ οι χορευτές χρησιμοποιούν περίπλοκο footwork με δάχτυλα, φτέρνα και μπάλα του ποδιού. Εκεί που τα πιο αργά palos επιτρέπουν σε έναν τραγουδιστή να κρατήσει μια νότα, η bulería συνεχίζει να πιέζει μπροστά, γι' αυτό είναι το φυσικό σημείο όπου ένας χορευτής μπορεί να επιδείξει τις ικανότητές του και όπου η αίθουσα μπορεί να συμμετάσχει στα παλαμάκια. Μια μελέτη περισσότερων από δύο χιλιάδες στίχους flamenco, που συνοψίζεται από τη Wikipedia, διαπίστωσε επίσης ότι οι bulerías καλύπτουν το μεγαλύτερο εύρος θεμάτων.

Από πού προέρχεται το όνομα

Το όνομα ανάγεται στο ισπανικό ρήμα burlar, που σημαίνει κοροϊδεύω, ή στο ουσιαστικό bullería, που σημαίνει φασαρία, φωνές ή σαματάς. Και τα δύο ταιριάζουν στον ήχο μιας bulería σε πλήρη εξέλιξη, όταν τα παλαμάκια, οι φωνές και τα χτυπήματα των ποδιών αλληλοεπικαλύπτονται. Το tablao στη Βαλένθια που παρακολουθεί αυτός ο ιστότοπος μοιράζεται το όνομά του με τη μορφή, και η δική του σελίδα παραστάσεων καταγράφει τις bulerías ανάμεσα στα palos που παρουσιάζει, μαζί με τις παλαιότερες και πιο σοβαρές tonás, seguiriyas και soleares και τα ζωηρά tangos.

Τοπικά στυλ και ταχύτητες

Οι bulerías μερικές φορές χωρίζονται σε bulerías al golpe, που είναι πιο αργές, και σε bulerías ligadas, που είναι ξέφρενες. Τα τοπικά στυλ προέρχονται από τη Lebrija, τη Jerez, το Cádiz και την Utrera, με τη Jerez να είναι το πιο συνηθισμένο. Σε ορισμένες περιοχές, όπως η Jerez, ο ρυθμός παραμένει σε έναν απλούστερο εξάσημο κύκλο και χρησιμοποιεί τον δωδεκάσημο μόνο για να κλείσει μια φράση. Γι' αυτό δύο bulerías μπορούν να ακούγονται τόσο διαφορετικές ακόμη και όταν και οι δύο χορεύονται σε γρήγορο tempo.

Τραγουδώντας και παίζοντας μια bulería

Όταν τραγουδιέται, μια bulería έχει τρεις ή τέσσερις στίχους με οκτώ συλλαβές ο καθένας. Ο κιθαρίστας ξεκινά πάντα στο δωδέκατο χτύπο, ώστε ο τονισμός να ακούγεται πρώτος, και ένα τυπικό μοτίβο παιξίματος χρησιμοποιεί μόνο δύο συγχορδίες, τονισμένες με χτυπήματα στην κιθάρα. Οι παραδοσιακοί παίκτες χρησιμοποιούν συγχορδίες από την ανδαλουσιανή cadence, τη σειρά συγχορδιών που η Wikipedia περιγράφει ως τυπική του flamenco, ενώ οι σύγχρονοι παίκτες που επηρεάζονται από τη jazz χρησιμοποιούν πιο ποικίλη αρμονία. Όλα αυτά βρίσκονται κάτω από τα παλαμάκια.

Ακούγοντάς την σε ένα tablao

Όταν η κιθάρα επιταχύνει και τα παλαμάκια αρχίζουν να αλληλοεπικαλύπτονται, πιθανότατα ακούτε μια bulería. Ακούστε τον πρώτο χτύπο του κύκλου να πέφτει στον τονισμό, μετά τον τραγουδιστή να ανταλλάσσει στίχους με τον χορευτή. Δεν χρειάζεται να μετράτε. Παρατηρήστε την αίθουσα: όταν το cast κλείνει τη βραδιά με μια bulería, τα παλαμάκια τείνουν να εξαπλώνονται από τους ερμηνευτές στα τραπέζια.

Διαβάστε στη συνέχεια: Πώς να παρακολουθήσετε μια παράσταση φλαμένκο