Flamenko nedir: cante, baile, toque

Üç sanat bir arada

UNESCO'nun ifadesiyle flamenko, şarkı söyleme, dans ve müzisyenliği tek bir sanatta birleştirir. Her birinin bir İspanyolca adı vardır ve bu sözcükleri herhangi bir tablaoda duyacaksınız. Üçünden hiçbiri diğerleri için yalnızca süs değildir: gitar, eşlikçilik olan ilk görevini çoktan aşmıştır ve şarkıcı ile dansçı bir eseri tek başına yönetebilir, diğerleri ona karşılık verir.

• Cante: cantaor ya da cantaora tarafından söylenen dizeler
• Baile: ayak işleri, kollar ve duruşla dans
• Toque: ritmi de tutan gitar

Palmas ve jaleo

Üç sanatın arasında ve altında ellerin sesi gelir. Palmas el çırpmalarıdır ve gitaristin çalmadığı yerde tüm ritmi taşıyabilirler. Jaleo sese katılır: ritmik el çırpma ile birlikte sanatçıları teşvik eden olé gibi nidalar. Wikipedia, el çırpmaların boş bir ses için avuç içi çukurlaştırılarak ya da daha keskin bir ses için parmaklar gergin vurularak yapılabileceğini belirtir. Her ikisi de sanatın bir parçasıdır, ona yapılan kesintiler değil. Salonun gruplar halinde el çırptığını ve vuruşlar arasında bir sesin yükseldiğini duyduğunuzda, aynı anda hem compásın tutulduğunu hem de sanatçıların cesaretlendirildiğini duyuyorsunuz.

Compás: alttaki ritim

İspanyolcada compás, bir eserin üzerine inşa edildiği yinelenen ritmik döngü anlamına gelir ve flamenkonun temelidir. En yaygın döngü on iki vuruşludur ve vurgular klasik bir müzisyenin bekleyeceği yere düşmez. Farklı formlar vurguları farklı yerleştirir; deneyimli dinleyiciler onları böyle ayırt eder. Bir gösterinin keyfini çıkarmak için saymanıza gerek yok, ama on iki vuruşluk bir nabız olduğunu bilmek, el çırpmaların neden bir sohbet gibi kulağa gelebildiğini açıklar.

Palos: formlar

Her flamenko stiline palo denir ve uzmanlar onları ritim, makam, akorlar, dizelerin biçimi ve kökenlerine göre ayırt eder. Elliden fazlası vardır. Geleneksel olarak üç aileye ayrılırlar: en ağırı, cante jondo; daha hafifi, daha şenlikli cante chico; ve ikisine de uymayan bir orta grup. Bir program genellikle aralarında gider gelir, ağırdan canlıya. En bilinenleri arasında soleá, seguiriya, tangos ve bulería yer alır.

Sonraki: Bulería: flamenkonun parti ritmi

Nereden geldiği

UNESCO'nun anlatımına göre Endülüs flamenkonun kalbidir; Murcia ve Extremadura da köklerinin bir parçasıdır ve Gitano topluluğunun onu şekillendirmede merkezi bir rolü olduğu kabul edilir. Wikipedia, 18. yüzyılın sonlarında Aşağı Guadalquivir ovasının kasaba ve şehirlerinde ortaya çıktığına dair bir inanış olduğunu ve en eski yazılı izin Jerez de la Frontera'da bulunduğunu bildirir. Onu geliştiren Gitano aileleri ve çevrelerindeki kültürler, tek bir kökenin açıklayamayacağı karma bir gelenek şekillendirdi.

Aile buluşmalarından tablaoya

Flamenko, aile buluşmalarında ve kutlamalarda söylenen samimi bir ifade olarak doğdu ve UNESCO, bunun aileler, hanedanlar ve flamenko kulüpleri aracılığıyla aktarıldığını belirtiyor. 19. yüzyılda ilk cafés cantantes onu bir gösteri olarak sundu ve 20. yüzyılda tiyatrolara ve daha geniş dünyaya ulaştı. Bir tablao, ilk günlerin küçük ölçeğini korur: masalara yakın bir sahne, böylece topuğu ve nefesi duyarsınız.

Zaman içinde sahnede flamenko

Wikipedia, oturma odasından sahneye geçişi adım adım izler. 19. yüzyılın ilk cafés cantantes'i flamenkoyu bir gösteri olarak sundu ve profesyonel şarkıcı onların içinde ortaya çıktı. 1920'lerden 1950'lere kadar organizatörler flamenkoyu flamenko operası olarak tanıttı ve boğa güreşi alanları ile tiyatrolarda sahneledi, bu da onu İspanya genelinde ve yurt dışında yaydı. İlk flamenkoloji kürsüsü 1950'lerde Jerez de la Frontera'da kuruldu ve 2010'da UNESCO bu sanatı somut olmayan miras olarak tanıdı.